Ο Ιερός Ναός έγινε ενοριακός με το υπ' αριθμόν 655 Β. Διάταγμα της 17ης Οκτωβρίου 1964 που δημοσιεύθηκε την 31η Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου στο υπ΄αριθμόν 187 τεύχος Α'/Φ.Ε.Κ., ενώ από τετραετίας είχε ανεγερθεί ισόγειο κτίσμα οι εργασίες για την κατασκευή του οποίου άρχισαν το 1955.
Ο υπέργειος Ναός άρχισε να ανεγείρεται το 1967 και η επέκτασή του προς το Βορρά μαζί με το κωδωνοστάσιο έγινε το Σεπτέμβριο του 1987 ενώ η προς Νότο επέκταση του μαζί με το υπόγειο και τη θεμελίωση του πνευματικού Κέντρου έγινε τον Φεβρουάριο του 1991.
Ο Ιερός Ναός θεμελιώθηκε από τους πρώτους κατοίκους της συνοικίας Πράσινου Λόφου Ηρακλείου Αττικής. Οι πρώτοι κάτοικοι στην πλειοψηφεία του ήταν ανάπηροι και θύματα πολέμου, οι οποίοι και ίδρυσαν την "Ένωση Εργαζομένων". Αυτή διαδέχθηκε το 1993 Σύλλογος επωνομαζόμενος "ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ" Πράσινου Λόφου Ηρακλείου Αττικής. Κτίσθηκε με πολλές θυσίες και στερήσεις καθώς και με προσωπική εργασία των πρώτων κτητόρων. Στον τόπο της ανεγέρσεως του Ιερού Ναού για πολλά χρόνια παρατηρούσαν διερχόμενοι ευσεβεις όπως η αοίδημος Μάρθα Ι. Βαφιά, που βεβαιώνουν και οι συγγενείς της, μεγάλη σκιώδη "γυναίκα" η οποία καθόταν σε θρόνο και τη νύχτα όχι μόνο δεν προκαλούσε φόβο στους δυνάμενους να την αντιληφθούν, αλλά αντίθετα δημιουργούσε σ΄ αυτούς γαλήνη και ψυχική ευφορία. Δεκάδες είναι ακόμα και σήμερα οι μάρτυρες για τα θεικά αυτά σημεία κυρίως όμως παλαιότερα, όταν σχεδιαζόταν η θεμελίωση του Ναού σε άλλο τόπο.
Ο Ιερός Ναός είναι τρίκλιτος Σταυρεπίστεγος. Η Αρχιτεκτονική του είναι Βασιλική μετά τρούλλου επί εγκάρσιων τόξων. Όπως και στους μοναστηριακούς ιερούς Ναούς (καθολικά) δεν καταλαμβάνεται ολόκληρο το εύρος του Ναού αλλά εγκάρσιο κλίτος. Το κτίριο παρουσιάζει έξαρση και δεύτερου εγκάρσιου κλίτους δίπλα στην είσοδο ώστε να έχει το σχήμα διπλού (ρώσικου) σταυρού. Με την προσθήκη και των νέων κλιτών τα οποία περιβάλλουν κατά μήκος το αρχικό κτίσμα είναι πλέον μία πεντάκλιτος Δισταυρεπίστεγος Βασιλική μετά τρούλλου. Κάτω από τον σημερινό Ναό, υπάρχει ημιυπόγειο κτίσμα ίδιων διαστάσεων, μέρος του οποίου είναι ο πρώτος Ναός της Ενοριάς, και μέρος αίθουσες, γραφείο και διάφοροι χρήσιμοι χώροι. Τα αντίστοιχα των νέων υπερκειμένων κλιτών στο ισόγειο, κλείνονται εξωτερικά από αψιδωτές πόρτες και παράθυρα σ' όλο το μήκος του κτίσματος. Στη νότια πλευρά του ιερού Ναού οικοδομήθηκε από το 1991 μεγάλο υπόγειο 220 τετραγωνικών μέτρων και ανατολικά του Ναού αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, 600 και πλέον τετραγωνικών μέτρων. Ο Ιερός Ναός ευρίσκεται στη Συνοικία Πράσινου Λόφου του Δήμου Ηρακλείου Αττικής στην πλατεία "Ελευθερίας". Στο νοτιοδυτικό άκρο 7 περίπου δεντροφυτεμένων στρεμμάτων, μεταξύ των οδών δυτικώς Ευτυχίας, νοτίως Ματρόζου, βορείου Κολοκοτρώνη και ανατολικά Κοιμήσεως Θεοτόκου ή Βίτσι στο πίσω μέρος του Ιερού Ναού. Η ενορία, μία από τις τέσσερις του Δήμου Ηρακλείου Αττικής, συνορεύει νοτιοδυτικά με την ενορία Αγίας Τριάδος Ηρακλείου, βορειοανατολικά με την ενορία Αγίο Γεωργίου Παλαιού Ηρακλείου, και ανατολικά με τον Δήμο Αμαρουσίου σε μεγάλο τμήμα της λεωφόρου Κύμης η οποία υπάγεται στην ενορία μετά του Δήμου Πεύκης Αττικής.
Ο Ιερός Ναός προ της επεκτάσεως του κτιρίου είχε διαστάσεις 22x10=220 τετραγωνικών μέτρων, η προσθήκη των δύο κλιτών διαστάσεων συνολικά 22x7,20=158,40 του έδωσε ολική χωρητικότητα 1.200 περιπού ατόμων και διαστάσεις 378,40 τετραγωνικών μέτρων. Το τέμπλο του παλαιού Ιερού Ναού ήτο μαρμαρόγλυπτο από λευκό μάρμαρο με μαύρους κιονίσκους και λευκό βάθος στα σκαλίσματα. Το τέμπλο που είναι έργο καλλιτέχνη (Φιλιππότης) από την Τήνο, δεν καλύπτει τα νέα κλίτη. Προβλέπεται η κατασκευή νέου.
Ο Ιερός Ναός έχει τρία ξυλόγλυπτα περίτεχνα Προσκυνητάρια επίχρυσα, όπως επίχρυσα είναι όλα τα ξυλόγλυπτα του Ιερού Ναού, οι θύρες του τέμπλου και τα Εισοδικά προσκυνητάρια του με τις Εικόνες του Αγίου Διονυσίου Επισκόπου Αιγίνης, από τη Ζάκυνθο, επίσης τις εικόνες των Αγίων Φανουρίου και Παρασκευής. Στον Ιερό Ναό βρίσκεται μεγάλος ξυλόγλυπτος επίχρυσος επιτάφιος της Παναγίας με κεντητή πάνω σε βελούδο την παράσταση, τρία Εισοδικά το ένα μόνιμα με την εικόνα του Αγίου Μάρτυρα Ηρακλείου του Αθηναίου πολιούχου της πόλεως καθώς και δύο Εικόνες της Κοιμήσεως και των Εισοδίων της Θεοτόκου πάνω σε ξυλόγλυπτους ορθοστάτες και μέσα σε ξυλόγλυπτα πλαίσια. Επίσης μεγάλος Θρόνος της Υπεραγίας Αειπαρθένου επίχρυσος με ξυλόγλυπτη περίτεχνη θύρα, και μέσα σε διπλό πλαίσιο αντίγραφο Αγιογραφημένο σε μεγάλο μέγεθος της κτητορικής και θαυματουργού Θεομητορικής Εικόνας της Παναγίας Πρασίνου Λόφου (Ελεούσης) έργου του 1839 (το πρωτότυπο.
Στην Ιερή αυτή Εικόνα τοποθετούνται τα αφιερώματα των πιστών κατά τη διάρκεια των Ιερών Λιτανειών και τις άλλες καθιερωμένες ημέρες. Επίσης ο Ναός έχει ξυλόγλυπτο και επίχρυσο κιβώριο πάνω στην Αγία Κεντρική Τράπεζα. Ο Αρχιερατικός Θρόνος απέναντι από τον Θρόνο της Θεομήτορος είναι επίσης επίχρυσος και ξυλόγλυπτος .Τα Αναλόγια του Ναού επίσης είναι επίχρυσα και ξυλόγλυπτα, όπως και το έπιπλο κυροδοσίας (παγκάρι) με τις τέσσερεις θέσεις των Επιτρόπων. Ξυλόγλυπτο και επίχρυσο είναι και το μικρό έπιπλο του Ομίλου Γυναικών απέναντι από το παγκάρι. Οι πολυέλαιοι, οι τέσσερις κεντρικοί, είναι κρυστάλινοι διαφόρων τύπων, οι δε έξι πλάγιοι, ανά τρεις, κρυστάλινοι και ομοιόμορφοι. Τα νέα κλίτη φωτίζονται απλώς με ηλεκτρικό ρεύμα ως νεοκατασκευασθέντα. Το κωδωνοστάσιο του νέου Ναού είναι μεγάλο με τέσσερις ορόφους, ώστε ο ήχος από τις καμπάνες να διαχέεται μέχρι τα υψηλότερα διαμερίσματα των πολυκατοικιών. Τη θέση του δεύτερου κωδωνοστασίου στο νότιο κλίτος κατέχει μικρότερο κτίσμα. Διάφορα παρουσιάζονται οι κίονες των κλιτών λόγω της επεκτάσεως του κτιρίου, σχηματίζουν όμως αρμονικά τόξα και ημικύκλιες αψίδες.
Η ενορία έχει ιδωτικό Ναό οικογένειας η οποία κατοικεί στο άνω μέρος από το Ναό και ονομάζεται Άγιος Σπυρίδωνας. Επίσης Ναίσκος της Αγίας Παρασκευής πολύ παλιός ο οποίος ήταν άμεσα συνδεδεμένος με την ιστορία και την παράδοση του τόπου. Όμως πρόσφατα γκρεμίστηκε από τους νέους ιδιοκτήτες του, ως παλιός, χωρίς να μείνει κανένα αναμνηστικό σημείο της ύπαρξης του. Οι ιδιοκτήτες του αφιέρωσαν στο Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου βαρύτιμο ξυλόγλυπτο προσκυνητάριο προς τιμή της Αγίας Παρασκευής. Στην ενορία υπάρχει παλαιότατο επίσης ιδιωτικό Παρεκκλήσι μέσα στο Γηροκομείο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού αφιερωμένο στις Αγίες Αδελφές του Λαζάρου, Μυροφόρες Μάρθα και Μαρία. Για το λόγο αυτό και το ως άνω ίδρυμα ονομάζεται "Μάρθα - Μαρία". Το ιστορικό αυτό παρεκκλήσι το οποίο βρίσκεται σ' ένα ιδιαίτερο δωμάτιο του ως άνω Ιδρύματος περιέχει παλαιότατες φορητές εικόνες, με αφιερώσεις, ιστορικής σημασίας, και αφορούν πρόσωπα της τέως Βασιλικής οικογένειας της Ελλάδος. Λέγεται ότι το παρεκκλήσι του τέως Βασιλιά της Ελλάδος Παύλου και μητέρα του βασιλικού συζύγου της Βρεττανίας Πρίγκιπα Φιλίππου, Πριγκίπισα Αλίκη, η οποία και αφιέρωσε τις οικίες της στο Ηράκλειο Αττικής, στο έργο του Ερυθρού Σταυρού. Η ενορία σχεδιάζει την επέκταση του Ιερού Ναού και την καθιέρωση τεσσάρων Παρεκκλησίων στο όνομα της Παναγίας Θεοτόκου εις το γενέθλιο Αυτής, της Ζωοδόχου Πήγης και της Αγίας Σκέπης. Της Σύναξης της Θεοτόκου για τη Γέννηση του Χριστού. Ο Ιερός Ναός τιμώντας το όνομα της Παναγίας Θεοτόκου, εορτάζει την Κοίμηση Αυτής, τα ιερά Αυτής Εισόδια, στα οποία καθιερώθηκε και το Βόρειο Κλίτος, ενώ το Νότιο από το νεοκατασκευασθέντα κλίτη έχιε αφιερωθεί στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Εορτάζει επίσης την Αγία Σκέπη της Θεοτόκου ως γιορτή του Ενοριακού Ομίλου Γυναικών στο όνομα της οποίας θα καθιερωθεί παρεκκλήσι στο Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο. Επίσης γιορτάζεται το Γενέθλιο της Θεοτόκου στον ισόγειο Ιερό Ναό. Η γιορτή αυτή είναι και η Πανύγηρις του Συλλόγου του Ιερού Ναού. Τιμά επίσης τις εορτές των Θεομητορικών Ενδυμάτων, Τίμιας Έσθητος και Παντίμου Ζώνης, τη Ζωοδόχο Πηγή, την Υπαπαντή του Σωτήρος Χριστού, την 26η Δεκεμβρίου ως γιορτή για τη Σύναξη της Επιφατνίου Θεοτόκου. Κατά τη μέρα αυτή γίνεται και πανήγυρις για την καθιέρωση του Θεομητορικού Θρόνου της Ενορίας. Επίσης την Κυριακή των Μυροφόρων ως γιορτή της πρώτης Μάρτυρος της Αναστάσεως Κυρίας Θεοτόκου, της μετά των λοιπών Μυροφόρων Γυναικών προστρεξάσης στον Ζωοδόχο Τάφο. Εορτάζει επίσης τη Μνήμη του τοπικού Πολιούχου Αγίου Μάρτυρος Ηρακλείου του Αθηναίου την 18η Μαίου. Ενοριακές Πανήγυρεις είναι οι εορτές των Αγίων Διονυσίου, επισκόπου Αιγίνης του εκ Ζακύνθου, Παρασκευής της Αθληφόρου, Αικατερίνης της Πανσόφου, Χριστοφόρου του Μάρτυρα, Σπυρίδωνος Επισκόπου Τριμυθούντος, Φανουρίου του Νεοφανούς, το Σάββατο του Λαζάρου, η μνήμη της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, και η Κυριακή της Σαμαρείτιδος.
Στον Ιερό Ναό υπηρετούν τέσσερις Ιερείς. Οι Αρχιμανδρίτες Πατέρες Τιμόθεος Ιωαν. Παππαδάκης και Τίτος Εμμ. Θεωνάς, και οι Πρεσβύτεροι πατέρες Μιχαήλ Εμμ. Καθέρης και Γεώργιος Αλέξ. Ροίδης. Κατά σειρά από τα έτη 1976, 1985, 1991 και 1996 αντίστοιχα.
Στην ενορία λειτουργεί Πνευματικό κέντρο από το 1976, δραστηριότητες του, η διοργάνωση διαλέξεων με ποικίλα πνευματικής φύσεως θέματα και διάφορες ομιλίες, η λειτουργία ομάδων για ενήλικας, διδασκαλία βυζαντινής μουσικής, Αγιογραφίας, (λειτουργούν δύο τμήματα ένα με τριάντα προχωρημένων γνώσεων και ένα με δέκα πέντε αρχάρια άτομα) κύκλοι σπουδής των κειμένων των πατέρων της Εκκλησίας, επισκέψεις σε μοναχικά άτομα και αντιαιρετικής δράση. Στην ενορία επίσης λειτουργεί Κέντρο Νεότητας με 5 χορευτικά τμήματα, το ένα για ενήλικας, δύο παίδων και δύο νέων - νεανίδων. Επίσης υπάρχει χορωδία Βυζαντινής Μουσικής, η οποία αριθμεί πάνω σαράντα άτομα. Συντροφιές νεών - νεανίδων για συμπροβληματισμό και κοινώς εκδηλώσεις. Το πνευματικό Κέντρο Νεότητας έχει ορχήστρα, θεατρική μικτή Ομάδα και ομάδα διοργανώσεως εκδηλώσεων. Έχει ομάδα νέων επιστημόνων όλων των ειδικοτήτων και ομάδα Κατηχητών και Κατηχητριών 25 ατόμων. Έχει διοργανώσει πάνω από είκοσι μεγάλες εκδηλώσεις, όπως στο Κινηματοθέατρο των Αθηνών "ΠΑΛΛΑΣ" με τον τίτλο "εν τη καθ' ημάς Ανατολή" την 23η Φεβρουαρίου του 1992, Βυζαντινή Μούσική - Παραδοσιακό Τραγούδι - Ελληνικοί Χοροί, με σημαντικές συμμετοχές εκτός των ενοριακών Τμημάτων, της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας του Λυκείου Αγγελόπουλου, του Πολιτιστικού Ομίλου Φοιτητών του Πανεπηστημίου Αθηνών και πολλών καλλιτεχνών όπως ο Ρος Νταίηλυ, Καρυοφίλης και Θεοπούλα Δοιτσίδη, Γεώργιος Κοτσίνης, Μιχάλης Σπυριδάκης, Γεώργιος Μαρινάκης, Γεώργιος Γενναίος, Ανδρ. Κούνδουρος, Βαγγέλης Δημούδης, Χρήστος Ζώτος κ.α.
Η ενορία λειτουργεί έντεκα κατηχητικές ομάδες 3 ανώτατες, 2 ανώτερες, 2 μέσες, 2 κατώτερες οι οποίες αποτελούνται από νέους και νέες Λυκείου, Γυμνασίου και των τριών τελευταίων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου, και δύο στοιχειώδη μικτά για τις τρεις μικρές τάξεις του Δημοτικού Σχολείου και για μικρότερες ηλικίες.
Κορυφαίο γεγονός θεωρείται η διέλευση του τμήματος του Τιμίου Ξύλου το 1985 το οποίο φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους Άθω, για προσκύνηση και ευλογία των Ενοριτών. Τελέσθηκε μάλιστα αγρυπνία με συμμετοχή των Αγιορειτών Πατέρων.
Επίσης η άφιξη και παραμονή των Ιερών Λειψάνων της διαλελυμένης Ιεράς Μονής Αγίου Αθανασίου Τυμφρήστου το 1991, των Αγίων Συμεών του Θεοδόχου. Ανδρέα του Πρωτόκλητου, Αγίων Θεοδώρων Τύρωνος και Στρατηλάτου, Αίμα του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου, Αγίου Παντελεήμονος, Αγίας Παρασκευής, Αγίου Ερμολάου και Αγίων Τεσσαράκοντα των εν Σεβαστεία
Η συνταρακτική Θεοσημεία της υπό πλήθος Ενοριτών αισθήσεως παρουσίας της Παναγίας το 1993, κατά τη διάρκεια παρακλήσεως από έναν Ιερέα προερχόμενο από την Κρήτη. Από τον Ιερέα αυτόν τον Πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Σπυρίδωνα Κουφό της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας, παραχωρήθηκε στην ενορία το 1993 τμήμα του Ιερού Λείψανου των εκ Κρήτης Τεσσάρων Νεομαρτύρων Γεωργίου, Αγγελή, Μανουήλ και Νικολάου οι οποίοι εορτάζουν την ημέρα της Αγίας Σκέπης της Θεοτόκου την 28η Οκτωβρίου.
Ο Ιερός Ναός εγκαινιάσθηκε την 25η Μαΐου του 1975 ημέρα Κυριακή, από τον πρώτο Ποιμενάρχη της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφίας κ. Τιμόθεο τον από Μαρωνείας.